Jak przygotować plik DXF do cięcia laserowego
Plik DXF to dla nas rysunek wykonawczy: z niego powstaje program dla wycinarki i z niego liczymy długość cięcia do wyceny. Poniżej zebraliśmy to, co sprawdzamy w każdym pliku. Mamy nadzieję, że lista ułatwi przygotowanie dokumentacji i skróci drogę od zapytania do wyceny.
Skala i jednostki
Rysunek do cięcia ma skalę 1:1 i wymiary w milimetrach. Plik zapisany w calach albo w innej skali (np. 1:10) wczytuje się z innymi wymiarami. Przy wczytaniu porównujemy wymiary zewnętrzne z rysunkiem PDF albo z informacją w zapytaniu.
Zamknięte kontury, bez podwójnych linii
- Kontur zewnętrzny i każdy otwór to zamknięta krzywa. Nawet niewielka przerwa między końcami linii sprawia, że program nie rozpoznaje kształtu jako zamkniętego.
- Linie się nie dublują. Dwie nałożone na siebie linie to dla wycinarki dwa przejścia w tym samym miejscu.
- W pliku są tylko linie cięcia. Wymiary, ramka rysunkowa, osie, opisy i kreskowanie mogą leżeć na osobnej warstwie albo zostać w rysunku PDF.
Łuki zamiast krzywych złożonych
Krzywe typu SPLINE (częste w eksporcie z programów 3D) wycinarka dzieli na wiele krótkich odcinków. Łuki i linie dają gładszą krawędź i krótszy czas cięcia. W większości programów CAD przy zapisie do DXF jest opcja zamiany krzywych na łuki albo polilinie.
Teksty i oznaczenia
Napis do wycięcia albo znakowania jest zamieniony na krzywe (kontury liter). Zwykły tekst w DXF zależy od czcionki zainstalowanej w programie i po wczytaniu może wyglądać inaczej. W literach z zamkniętym środkiem (O, A, B, 8) środek wypada z detalu — przy napisach wycinanych na wylot stosuje się czcionki szablonowe z mostkami.
Najmniejsze otwory i odstępy
Najmniejszy otwór, który wycinamy z zachowaniem kształtu, zależy od grubości i gatunku blachy. Przy stali konstrukcyjnej przyjmuje się zwykle średnicę nie mniejszą niż grubość materiału, a odstęp między otworami i od krawędzi — nie mniejszy niż grubość. Mniejsze otwory omawiamy przy wycenie.
Jeden detal — jeden plik
Każdy detal ma osobny plik z nazwą, po której łatwo go rozpoznać, np. B12 Wspornik.dxf. Liczbę sztuk, gatunek i grubość podaje się w zapytaniu albo w arkuszu zamówienia. Rozkład detali na arkuszu przygotowujemy sami — pozwala to łączyć detale z jednej blachy i ograniczać odpad.
Lista kontrolna
- skala 1:1, milimetry
- zamknięte kontury, bez podwójnych linii
- łuki i linie zamiast krzywych SPLINE
- teksty zamienione na krzywe
- tylko linie cięcia — wymiary i ramka osobno
- jeden detal w jednym pliku, czytelna nazwa
Zapytanie z plikami można przesłać przez formularz kontaktowy.