S235JR, S355, DC01 czy ocynk — którą blachę stalową wybrać

Porównanie

Wartości według norm PN-EN 10025-2 (S235JR, S355J2), PN-EN 10130 (DC01) i PN-EN 10346 (DX51D). Granica plastyczności stali konstrukcyjnej dotyczy blach do 16 mm, a podana wytrzymałość S355 — blach od 3 mm.

S235JR — stal konstrukcyjna ogólnego przeznaczenia

Podstawowy gatunek stali konstrukcyjnej. Dobrze się spawa, gnie i tnie. Stosuje się go we wspornikach, płytach montażowych i konstrukcjach spawanych, które nie wymagają podwyższonej wytrzymałości. Oznaczenie czyta się tak: S — stal konstrukcyjna, 235 — najmniejsza granica plastyczności w MPa, JR — udarność 27 J badana w temperaturze +20 °C.

S355 — większa wytrzymałość

Granica plastyczności wyższa o około połowę niż w S235JR pozwala przy tym samym obciążeniu zastosować cieńszą blachę albo przy tej samej grubości przenieść większe obciążenie. Odmiany S355JR, S355J0 i S355J2 różnią się temperaturą badania udarności: +20 °C, 0 °C i −20 °C. Stosuje się ją w ramach, elementach nośnych i konstrukcjach bardziej obciążonych, a odmianę J2 — zwykle w konstrukcjach pracujących na zewnątrz i w niskich temperaturach.

Laserem S355 tnie się podobnie jak S235JR. Przy gięciu stal o wyższej wytrzymałości wymaga zwykle większego promienia i mocniej sprężynuje, co uwzględniamy przy doborze narzędzi.

DC01 — blacha zimnowalcowana

Blacha walcowana na zimno ma gładką, jasną powierzchnię bez zgorzeliny i zwykle dokładniejszą grubość niż blacha walcowana na gorąco. Dobrze się gnie i nadaje do malowania proszkowego, dlatego powstają z niej często obudowy, osłony i detale gięte. Z huty trafia zwykle lekko naoliwiona, co chroni ją przed rdzą — przed malowaniem powierzchnię się odtłuszcza.

Norma nie określa dla DC01 najmniejszej granicy plastyczności, tylko największą — przy tej blasze liczy się podatność na kształtowanie, a nie wytrzymałość. Blachy zimnowalcowane produkuje się głównie w grubościach do ok. 3 mm.

Blacha ocynkowana

Blacha stalowa, zwykle gatunku DX51D, pokryta ogniowo warstwą cynku. Oznaczenie powłoki, np. Z275, podaje masę cynku w gramach na metr kwadratowy, łącznie po obu stronach. Cynk chroni stal przed korozją, także w miejscach drobnych zarysowań. Stosuje się ją na osłony, obudowy i elementy narażone na wilgoć.

Przy cięciu laserowym:

• krawędź cięcia nie ma powłoki — stal jest w tym miejscu odsłonięta; w cienkiej blasze cynk z sąsiedniej powierzchni częściowo ją chroni, przy grubszej krawędź zabezpiecza się zwykle dodatkowo, np. farbą z dodatkiem cynku,
• przy samej krawędzi powłoka może się nieznacznie nadtopić albo odbarwić.

Gdy detal ma pracować na zewnątrz, stosuje się też odwrotną kolejność: cięcie z blachy czarnej, a potem cynkowanie ogniowe gotowego detalu. Powłoka obejmuje wtedy również krawędzie i otwory.

Zgorzelina

Na blasze walcowanej na gorąco zostaje zgorzelina — ciemnoszara warstwa tlenków powstała przy walcowaniu. Laser tnie przez nią zwykle bez przeszkód, ale przed malowaniem proszkowym zgorzelinę usuwa się najczęściej śrutowaniem albo trawieniem — farba położona na zgorzelinę może z czasem odpaść razem z nią. Blachy walcowane na gorąco bywają też dostępne jako trawione: oczyszczone ze zgorzeliny i naoliwione.

Krawędź po cięciu i jej przygotowanie do malowania opisaliśmy w artykule Tlen czy azot — krawędź po cięciu a malowanie i spawanie.

Z czego tniemy

Gatunki i grubości, w których wykonujemy zlecenia, pokazuje zestawienie — aktualizujemy je razem z sekcją materiałów na stronie głównej:

Inny gatunek stali czarnej możemy wyciąć z materiału dostarczonego przez Państwa — opisaliśmy to na stronie cięcie z materiału powierzonego i w artykule Materiał z magazynu czy powierzony — co wybrać do cięcia.

Gdy do detalu potrzebne jest świadectwo odbioru materiału, np. 3.1 według PN-EN 10204, informację o tym można dopisać w zapytaniu — sprawdzimy, czy możemy je zapewnić.

Mamy nadzieję, że zestawienie ułatwi dobór blachy do konkretnego detalu. Pytania o materiał chętnie wyjaśnimy — przez formularz kontaktowy albo telefonicznie.